از شایعه پراکنی در سپاه امام حسن علیه السلام تا صداقت در پذیرش صلح.


معماری داود، استاد دانشگاه امام

داود معماری، استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) در گفت‌وگو با ایکنا از قزوین، روز شهادت و ولادت ائمه را بهانه‌ای برای آشنایی بیشتر با سیره ائمه دانست. ائمه اطهار علیهم السلام فرمودند: لشکر امام حسن علیه السلام و یارانش نتوانستند از حضرت علی علیه السلام حمایت کنند.

وی ادامه داد: در دوران خلافت حضرت علی (علیه السلام) و جنگ جمل، صفین و نهرفان مسائلی وجود داشت. عده ای مانند طلحه و الزبیر ممتاز و مخالف عدالت و صلابت حضرت علی (علیه السلام) در تقسیم بیت المال بودند و خواستار امتیازات سیاسی و اجتماعی بیشتر بودند. عده ای مانند عمر و عاص تمامیت خواه بودند و می خواستند تمام خلافت را از پیامبر بگیرند، لذا با نظام اسلامی و علوی مخالفت کردند. همچنین برخی از اصحاب حضرت علی علیه السلام دید صحیح و کاملی نداشتند و در امر حکمت فریب خوردند و با حضرت علی علیه السلام دشمن شدند و به همین دلیل واقعه شد. از خوارج رخ داد.

شایعه ابزار معاویه برای مقابله با امام حسن علیه السلام

این استاد دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) تصریح کرد: پس از شهادت حضرت علی (علیه السلام)، خلافت به امام رسید و این خلافت شش ماه بیشتر طول نکشید زیرا درگیری که فوران شدید شد و معاویه از آن بهره برد. شانس استفاده از آن

وی تصریح کرد: معاویه به طرق مختلف توانست بین سربازان و یاران حضرت امام حسن علیه السلام اختلاف ایجاد کند. از جمله این روش ها، نشر اکاذیب و شایعه پراکنی است که با جعل احادیث نبوی شیطانی، محکومیت آل علوی، تطهیر خاندان بنی امیه و دگرگونی اذهان عمومی می باشد. وقتی خبر شهادت حضرت علی (علیه السلام) به مردم شام رسید، مردم شام گفتند که کاری که حضرت علی (علیه السلام) در مسجد انجام می داد، در مسجد به او حمله کردند، اما علی (علیه السلام) نیز در حال نماز بود. آنقدر فضا را مسموم کردند که مردم دور از کوفه و منطقه شام، تحت تأثیر دروغ، حضرت علی (علیه السلام) را مخالف اسلام دانستند.

و مهندس ادامه داد: بنی امیه با ادامه دروغ و شایعه پراکنی بین تیپ های امام حسن (علیه السلام) نیز درگیری ایجاد کردند و وحشت سعی در ترساندن مردم داشت و همین شایعات کافی بود که در خانه بمانند و نمانند. به نجات بروید امام حسین علیه السلام. نیروهای معاویه در برخی مناطق عده ای را به طرز فجیعی کشتند تا این خبر به گوش مردم کوفه و مناطق دیگر برسد و می گویند نیروهای معاویه بی رحم هستند و اگر بر مردم کوفه مسلط شوند به کسی رحم نمی کنند. . . ترور یکی از ابزارهایی بود که معاویه برای ترک لشکر امام حسن علیه السلام از آن استفاده می کرد.

وی افزود: رشوه خواری و رشوه خواری سران قبایل از دیگر ابزار معاویه است، زمانی که معاویه نتوانست مردم را فریب دهد و با دروغ آنها را بترساند با نقره و طلا به آنها رشوه می داد و آنها را از اطراف امام حسن علیه السلام پراکنده می کرد.

استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) با اشاره به اینکه شایعه، ترس و طمع از مهم ترین عواملی بود که معاویه برای متفرق کردن یاران امام حسن (علیه السلام) به کار برد، گفت: تا حد زیادی موفق شد. قاب. مردم عراق در آن سال ها توان استقامت، استقامت و آینده نگری را نداشتند، زیرا در کنار حقیقت، صبر لازم است.

حضور خوارج در سپاه امام حسن علیه السلام.

و متذکر شد: همان خوارج که در جنگ نهروان با حضرت علی (علیه السلام) افرادی را با خود بردند و سرانجام حضرت علی (علیه السلام) را به شهادت رساندند، از لشکر امام حسن (علیه السلام) نیز بودند; خوارج به امام حسن علیه السلام حمله کردند و پای او را با شمشیر زخمی کردند، لذا امام حسن علیه السلام مدتی در بستر ماند. ابتدا خوارج قصد ترور امام حسن (علیه السلام) را داشتند که موفق نشدند، سپس با نافرمانی و شایعه پراکنی و نافرمانی لشکر امام حسن (علیه السلام) را متلاشی کردند.

معمار خاطرنشان کرد: اگر امام حسن (علیه السلام) آنقدر طرفدار داشت که برای تداوم خلافت در مقابل معاویه مقاومت می کرد، اما برای ادامه امامت و جامعه اسلامی و بقای شیعیان باید صلح معاویه را می پذیرفت. امام حسن (علیه السلام) برای صلح شروطی قرار داد که بعدها اعتبار امام حسن (علیه السلام) را ثابت کرد و چون معاویه نتوانست به تعهدات خود عمل کند، این نشان می داد که معاویه راستگو نبود.

فرمود: مثلاً معاویه متعهد شد که بعد از خود خلافت را به هیچکس واگذار نکند و خلافت به حسن بن علی (علیه السلام) بازگردد، اما معاویه همه شروط را پذیرفت تا زودتر خلافت را تصرف کند، اما او عمل کرد. در برابر او. معاویه بدترین فرد را برای جانشینی خود برگزید زیرا یزید سزاوار جانشینی نبود.

چهره معاویه بر اساس مفاد قرارداد صلح آشکار شد

استادیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) تصریح کرد: امام حسن علیه السلام با مفاد صلح چهره واقعی معاویه را آشکار کرد. اگر معاویه حسن نیت داشت، طبق قرارداد صلحی که امضا کرده بود عمل می کرد و همه مسلمانان را شاهد بودند. معاویه در تلاش بود تا خلافت اسلامی را به سلطنت تبدیل کند و آن را در خانواده خود به ارث ببرد. معاویه از حزب بنی سفیانی بود که در عصر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در مقابل اسلام ایستاد، نمی خواست خود را با اسلام تطبیق دهد و می خواست هر چه زودتر مظاهر اسلامی را از بین ببرد. امام حسن (علیه السلام) می دانست که معاویه به این قراردادها وفادار نخواهد بود، لذا این بندها را نوشت تا آیندگان چهره واقعی معاویه را بشناسند.

وی گفت: سلام بر امام حسن (علیه السلام) معروف است و راهنما در این زمینه کتابی دارد که به جوانان توصیه می کنیم آن را بخوانند. در روایت پیامبر صلی الله علیه و آله آمده است که «الحسن و الحسین دو امام هستند، خواه قیام کنند یا صلح کنند.» از این رو پیامبر اسلام (ص) پیشگویی کرد. ظهور شرایط برای امام حسین (علیه السلام). جایی که باید قیام کند و امام حسن علیه السلام نیز بر اساس مصلحت در جایگاهی قرار می گیرد که دشمن را تحمل کند.

انقلابی بودن یعنی خوردن خون دل

مهندس تصریح کرد: مبارزه فقط شمشیر کشیدن نیست بلکه گاهی برای مصلحت مهمی چون حفظ اسلام و وجود امامت و جامعه اسلامی مجبور می شود از در صلح و آشتی با دشمن وارد شود. این درس بزرگی بود که امام حسن (علیه السلام) به جامعه اسلامی داد. پس انقلابی و مؤمن بودن به معنای اهدای خون و شمشیر کشیدن نیست، گاهی به جای اهدای خون، انسان انقلابی و مومنی است که خون می خورد و در مقابل دشمن صبور است تا دوباره به صحنه برگردد. پس از صلح، امام حسن علیه السلام ظاهراً از خلافت کناره گیری کرد، اما امامت امام حسن علیه السلام به همین دلیل باقی ماند زیرا امامت غصب نمی شد.

وی گفت: امام حسن (علیه السلام) پس از صلح ۱۰ سال امامت امت اسلام را بر عهده داشت و امر به معروف و نهی از منکر، هدایت مردم، تفسیر قرآن و تبیین سنت پیامبر را بر عهده داشت. خداوند او را بیامرزد و درود فرستد. صلوات الله علیه) و خلافت معاویه را نازل کردند، ولی مناسب بود و نخواستند به شمشیر دست بزنند.

استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) گفت: در سیاست خارجی کشورمان به سه اصل عزت، حکمت و منفعت اشاره شده است. نمونه آن پذیرش قطعنامه ۵۹۸ است که حضرت امام خمینی (ره) در پایان جنگ تحمیلی آن را پذیرفتند و فرمودند پذیرش این قطعنامه مانند نوشیدن جام زهرآلود است، اما به خاطر حفظ آن مقتضی است. وطن و اسلام جامعه، این تصمیم را پذیرفتند.

امامت یک قرار الهی است

وی در پاسخ به سوالی مبنی بر علت انتقال امامت از امام حسن علیه السلام به برادر و ادامه ندادن از نسل امام حسن علیه السلام، توضیح داد: بر اساس اعتقاد شیعه. و طبق آیات قرآن کریم. و در روایات اینطور نیست که امامت لزوماً از امام به فرزندش منتقل شود، بلکه امامت مانند پیامبری است که از طرف خداوند منصوب شده است. امام دو شرط مهم دارد که عوام آن را تشخیص نمی دهند، یکی اینکه امام باید از خطا و لغزش مصون باشد که یک امر درونی است و دوم اینکه امام باید علم الهی و دنیوی داشته باشد. به همین دلیل است که امامت بعد از امام حسن (علیه السلام) به امام حسین (علیه السلام) رسید.

معمار اشاره کرد که هر یک از امامان بعدی چند پسر داشتند که از میان آنها فقط یک نفر بود که شرایط امام را داشت و به امامت برگزیده شد زیرا فقط خدا از شرایط امام آگاه است. در میان فرزندان ائمه فرزندانی هستند که شرایط لازم را ندارند، مثلاً جعفر دروغگو فرزند امام هادی (علیه السلام) برادر امام حسن عسکری (علیه السلام) است. و عموی امام زمان (علیه السلام). بلکه به این دلیل که جعفر را به دروغ ادعای امامت کرده است، دروغگو نامیده می شود، نه تنها بی گناه و شایسته نیست، بلکه فردی بداخلاق است که مرتکب انواع گناهان و رفتارهای ناشایستی شده است که به دروغ ادعای امامت و امامت کرده است. ائمه (علیهم السلام). امام نبود.

وی تصریح کرد: امامت یک انتصاب الهی است و خدا و رسول اکرم صلی الله علیه و آله باید تعیین کنند که ائمه چه کسانی هستند. حضرت محمد صلی الله علیه و آله در روایتی در تبیین آیات قرآن در مورد امامت فرمود که دوازده امام پس از او چه کسانی خواهند بود.

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: البته شایان ذکر است که فرزندان امام حسن (علیه السلام) شایسته بودند و حضرت قاسم بن حسن (علیه السلام) در کربلا به شهادت رسیدند و ایشان از اهل بیت هستند. ماهرترین شخصیت های دنیا کربلا و بقیه فرزندان امام حسن (علیه السلام) هم شایسته هستند، اما موضوع امامت جداست و ممتازان باید به این مقام برسند چون نصب الهی است.

انتهای پیام