دلیل بر حق امام بر حق الناس در روایات امام رضا علیه السلام.


احمد رادربه گزارش ایکنا ؛ حجت الاسلام والمسلمین احمد رادرعضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم (علیه السلام) امروز ۱۳ مهرماه در همایش سیره سیاسی امام رضا (علیه السلام) که توسط دفتر قم بنیاد پژوهش های آستان قدس رضوی برگزار شد. . ، در مورد موضوعاخلاق سیاسی در سیره سیاسی امام رضا (علیه السلام)وی تصریح کرد: ساختار امامت کاملا سیاسی است، یعنی فردی که قرار است نقش امامت را ایفا کند، حتی اگر ظاهراً فردی و غیرسیاسی باشد، باز هم نفوذ سیاسی دارد.

امامت مفهوم اساسی در اندیشه شیعه است

وی افزود: در اندیشه سیاسی شیعه، مفهوم اساسی و اساسی، مفهوم امام است و اگر این مفهوم را از شیعه بگیریم، اندیشه سیاسی شیعه فرو می ریزد و نامفهوم می شود.

رادار اضافه کرد: امامت دارای بافتی عینی و تاریخی است که از دوران امام علی(ع) شروع می شود، هرچند ریشه آن در نبوت است و امام رضا(ع) در میان این بافت تاریخی و عینی قرار دارد. و عملکرد ائمه پیشین (علیهم السلام) و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم مؤید اخلاص امام رضا (علیه السلام) بود. آغاز نهضت انبیا و رسول ما صلی الله علیه و آله نیز با شعار بود و بسیاری از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را می ستودند زیرا ۴۰ سالگی پیامبر در بین قوم و اخلاص آن حضرت ضامن آن بود. حقیقت شعار او و حمایت از او. تا مردم بپذیرند

راهدار گفت: نکته دیگر در این بحث این است که جایگاه ائمه اطهار (علیهم السلام) در طول تاریخ به عنوان یک مقام اخلاقی و معنوی به ویژه اهل سنت فهمیده شده است نه جایگاه ائمه اطهار(ع) که مربوط به آن بوده است. ذهنیت ائمه اهل سنت رفتار، اعمال و سیاست های امام رضا (علیه السلام) را اخلاقی و سیاسی می دانند.

عضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم (علیه السلام) افزود: امام در جلسه پذیرش بیعت با امام رضا (علیه السلام) مجموعه بزرگ اخلاقی و اخلاقی را صادر کردند. رفتار سیاسی که عبارتند از: مهم; امام با صفت بیعت نشان داد که مامون شایستگی خلافت را ندارد، از جمله اینکه امام علیه السلام به جای این که دستان خود را در دستان مامون بگذارد، آنها را بلند کرد و حتی مامون به این امر اعتراض کرد. اما امام دستور دادند که از اول به نرمی از حکومت انتقاد کنند، کار را کردند

امام رضا (علیه السلام) از نقد ساختارشکنانه حکومت پرهیز کردند

استاد دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام گفت: امام علیه السلام با تأکید بر مفهوم نص، ساختار و عصمت و دفاع اصلی از امامت، سعی در اثبات غیرقانونی بودن جایگاه مامون داشتند. خود امام هم مثبت بود. البته پذیرش امر احدی مستلزم نوعی اخلاق سیاسی است و اگر امام با همه شرایط این منصب را بپذیرد، الزاماتی دارد و شرط اول، انتقاد نکردن از حکومت و انکار آشکار و مخرب آن است. جاده؛ امام رضا (علیه السلام) نیز به این اخلاق سیاسی پایبند بود و حکومت را نقد مثبت می کرد.

راهدار با بیان اینکه اگر امروز فردی از ایران برای تحصیل به خارج از کشور سفر می کند، اخلاق و فقه ما اصرار دارد که این فرد در چارچوب قوانین آن کشور عمل کند زیرا با شرایط آن کشور موافقت کرده است به آنجا سفر کند. ع) در بحث ولایت هم به این موضوع پایبند بود و چند نوع برخورد با مامون داشت، اما در هر یک از این برخوردها (اگرچه مفهوم مخالفت را در اذهان عمومی ایجاد می کند) حاکم صراحتا از زمان و حکومت انتقاد می کرد. تیز و واضح نیست .

وی حیا، علم الهی، تقوا و پرهیزگاری را از ویژگی های حاکم اسلامی از دیدگاه امام رضا (علیه السلام) عنوان کرد. و زبان امام رضا (علیه السلام) باید سختگیرانه، خالصانه، بر مرتبه مسلمین و حقانیت مؤمنان باشد، البته این صفات در مامون نبوده و قطعاً بر این صفات، امام نامشروع بودن مقام مامون را به چالش کشید.

استاد دانشگاه باقرالعلوم (علیه السلام): ولایت امام رضا (علیه السلام) را از یک طرف می توان به امام علی (علیه السلام) تشبیه کرد که به احوال خود عمل می کردند. اما از سوی دیگر می تواند درسی مسئولانه باشد. من چندین بار از مقام معظم رهبری و برخی از تحلیلگران سیاسی شنیده ام که می گویند چرا کسانی که در یک پست حکومتی هستند، با اینکه می دانند در چه شرایطی مسئولیت پذیرفته اند، موضع مخالفان را می گیرند. در دولت فعلی هم شنیده ام که رئیس دولت از مدیرانش خواسته که جلو بروند و نگویند دولت قبل چه کرد، چون به هر حال این دولت با احترام به کارهایی که دولت قبل انجام داد وارد میدان شد. این سیاست خوبی است.

استاد دانشگاه باقرالعلوم (علیه السلام) با بیان اینکه امام رضا (علیه السلام) نیز به این موضوع پایبند بوده و در نقد خود به آن اشاره کرده است، تصریح کرد: امام (علیه السلام) در فضای عمومی و عمدتاً در سخنرانی های خود بر مفهوم تمرکز داشت. آن را حق متقابل مردم می گویند و حاکمان سخت گیر هستند و مردم را خطاب می کردند و درباره خود می گفتند که من با حکمی منسوب به پیامبر بر شما حقی دارم و شما بر من دارید و اگر حق من است. محترم من باید به حق شما احترام بگذارم

اولویت امام بر مردم

و رهدار تأکید کرد: از این روایت نتیجه می گیریم که این دو حق (حق الناس و امام) با هم متوازن نیستند و مردم باید ابتدا حق امام را رعایت کنند و سپس امام باید حق امام را رعایت کنند. امام به حقوق مردم احترام بگذاریم. به هر حال امام از حق متقابل حاکم و مردم صحبت کردند.

وی افزود: ایشان در پنج سال اول پس از مرگ هارون سلسله نامه هایی با شیعیان نوشتند و در این نامه ها صریحاً از تلاش برای احقاق حقوق شیعیان صحبت کردند، اما در عین حال بر ضرورت این امر تأکید کردند. حقوق خود را رعایت کنند اخلاق.

نشر دین با اخلاق

رادار افزود: امام (علیه السلام) در احادیث زیادی فرمودند که شما اهل اخلاق هستید. علم و فرهنگ ما را به مردم آموخت و فضایل اخلاق ما را آموختند و گفتند اگر فضایل گفتار ما به مردم گفته شود اطاعت می کنند، این یک راهبرد سیاسی امام رضا (علیه السلام) است. بر او باد) در زمینه اخلاق. .

وی افزود: امام (علیه السلام) درباره حقوق مردم تذکراتی به مامون می دادند که در جلسات عمومی تلویحا و مثبت بود و در جلسات خصوصی تعابیر تندتری به کار می بردند و حتی انتقام می گرفتند. ما یک سری احادیث از امام (علیه السلام) در نقد زندگی دنیوی داریم که می تواند درباره زندگی دنیوی حاکمان باشد. و وقتی از امام (علیه السلام) پرسیدند که چرا در مال امام احتیاط می کنی، یعنی زاهد می کنی، فرمود تا مردم گمان نکنند که من به دنیا چسبیده ام.

سوگند، فرصتی برای تبیین امامت است

راهدار با اشاره به اینکه امام رضا (علیه السلام) به دلیل فرصتی که بر خلاف سایر ائمه اطهار داشت، صریح و صریح در سیاست بود و حتی به امامت خود دعوت کرد و افزود: در گذشته. پنج سال حکومت مامون که امام علناً او را فراخواند، به علی مامون اعتراض کرد که او در جامعه حاکمان نمی گنجد و مامون گفت همین که پدرش را کشتیم کافی است، یعنی نوعی بوده است. فشار افکار عمومی در مورد حکومت مامون به دلیل شهادت امام کاظم (علیه السلام) به دست هارون، از این رو دست امام باز بود و از این فرصت برای تبیین امامت استفاده کردند.

وی افزود: امام (علیه السلام) در جریان اختلاف مامون و امین از فرصت استفاده کردند و موضوع امامت را تشریح کردند و در زمان ولایت الاحدی نیز به دلیل جایگاه حقوقی، علنی و آشکارتر بودند. دعوت به امامت کرد. . گذشته از این فرصت، پیشینه زحمات امام صادق (علیه السلام) را فراموش نکنم، البته تقریباً اکثر شاگردان امام صادق (علیه السلام) اهل سنت بودند، اما اصحاب امام رضا (علیه السلام) شیعه بودند و خانواده های شیعه داشتند. این شرایط آنها را بر آن داشت تا با صراحت بیشتری نسبت به امامان قبلی به امامت دعوت کنند.

وی افزود: اگر امام به عیادت بیمار مسیحی می رود، این جزو اخلاق عمومی امام است و البته از اخلاق سیاسی ایشان جدا نیست، یعنی هر چند کار این امام خصلت سیاسی ندارد. ابتدا بار سنگینی است، اما پس از اندیشیدن، اوضاع سیاسی بر دوش او و رویکرد توحیدی امام با پیروان سایر ادیان و مذاهب سنگینی می کند.

انتهای پیام