شورای عالی انقلاب فرهنگی با اندیشک همدردی کرد


اندیمشک بمباران شدچهارمین آذر، خاطره طولانی ترین بمباران هوایی دشمن بعثی در اندیمشک است. در این روز رژیم بعث عراق این شهر را به مدت یک ساعت و ۴۵ دقیقه بمباران کرد. این رویداد ناگوار، طولانی ترین بمباران تاریخ پس از جنگ جهانی دوم نامیده شده است.

سال هاست که مردم اندمشک تلاش کرده اند این روز را به عنوان روز مقاومت و پایداری اندمشک ثبت کنند. در پی این تلاش ها، یکی از تصمیمات شورای کل فرهنگ کشور در بهمن ماه ۱۳۹۷، ثبت چهارم آذر در تقویم رسمی کشور به نام مقاومت فرزندان اندیمشک بود و به نظر می رسد این موضوع باعث شده است. هنوز به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی نرسیده است.

متن زیر یادداشت عباس اسلامی پور، رزمنده، نویسنده و پژوهشگر دفاع مقدس است که به مناسبت سالروز بمباران هوایی اندیمشک تقدیم مردم شده است:

شورای عالی انقلاب فرهنگی به عنوان عالی‌ترین نهاد تصمیم‌گیر در حوزه فرهنگی و رویدادهای تاریخی و فرهنگی کشور، در طولانی‌ترین حمله هوایی انجام شده، از نامیدن ۱۳ آذرماه سالروز «حماسه مقاومت مردم اندیمشک» خودداری کرد. توسط دشمن بعثی در سال ۱۹۶۵ در بیش از سه دهه.

در ۱۳ آذر ۱۳۶۵ نیروی هوایی رژیم بعث عراق ۴۰ نقطه مقاومت اندیمشک به ویژه ایستگاه و محوطه راه آهن را با ۵۴ فروند هواپیما به مدت بیش از یک ساعت و ۳۰ دقیقه بمباران کرد. این بمباران در زمانی رخ داد که ایستگاه راه آهن مملو از رزمندگانی بود که عازم جبهه یا از جبهه برمی گشتند. در نتیجه این بمباران وحشیانه، ایستگاه غرق در خون و زخمی شد.

آن روز تمام شهر «چشم» شد و از این گرمای طاقت‌فرسا گریه می‌کرد، درختان از خیابان منهتن تا میدان راه‌آهن لاشه‌ای روی شاخه‌هایشان داشتند، زیرا موج موشک‌ها به پیکر پاک رزمندگان و شهروندان اصابت کرد. از اندمیشکی تکه تکه شدند و هر کدام از شاخه های درختان خودنمایی می کردند.

بر اساس اسناد اولیه، این حمله قصد تخریب خط پشتیبانی جنگ تحمیلی را داشت به طوری که ارتباط راه آهن و جاده با جبهه های جنوب و مرکز قطع شد.جنگ تحمیلی.

آری، ۴ آذر فقط یک روز نیست، بلکه تاریخ است، تاریخی که حماسه مقاومت مردمی را رقم می زند که چند روز بعد در تشییع ۷۲ شهید اندیمیشکی و بیش از ۲۵۰ غیر اندیمشکی فریاد زدند. شهدا، «جنگ، جنگ تا پیروزی».

غفلت از درج این رویداد مهم از سوی عالی ترین نهاد فرهنگی کشور، محرومیت کشور از تاریخ کشور و محرومیت از تاریخ کشور از یک رویداد بزرگ است که در آن روحیه مقاومت و ایستادگی در آن بالا می رود. آیا متولیان محترم فرهنگی برای این بی توجهی پاسخی دارند؟

امیدوارم یک بار برای همیشه به من بگویند دلیل ثبت نشدن ۴ آذر در تقویم کشور چیست؟ چرا حماسه این مردم، روحیه قامت مردم انقلابی و شهدای منطقه خون آلود اندیمشک جایی در تقویم کشور ندارد؟

انتهای نامه