میلیون ها کودک در ایالات متحده غذای کافی ندارند

Fadhylla


“تغذیه اساس سلامت است. درست مانند مسکن ، غذا نیز باید از حقوق بشر باشد. “

این ممکن است یک واقعیت مسلم به نظر برسد ، اما 13 میلیون کودکی که انتظار می رود امسال ناامنی غذایی را تجربه کنند ، در واقعیتی متفاوت زندگی می کنند. این کودکان برای تغذیه بدن خود برای رشد و نمو طبیعی و زندگی سالم و فعال به طور منظم به غذاهای مغذی دسترسی ندارند. غذا چیزی است که آنها و خانواده هایشان برای دستیابی به آن تلاش می کنند.

هنگامی که کودکان غذای کافی برای خوردن ندارند ، اثرات آن شدید است. کودکانی که با گرسنگی روبرو هستند بیشتر به بیماری های خاصی مانند آسم مبتلا می شوند. ناتوانی های رشدی مانند مهارت های زبانی و رانندگی ؛ و چالش های اجتماعی و رفتاری. ناامنی غذایی می تواند منجر به نگرانی های مربوط به غذا و رفتارهای ناسالم مانند حذف وعده های غذایی و نوشیدن شود. از آنجا که ابتکارات آگاهانه و آماده برای یادگیری ما برای حل این مشکل کار می کند ، گرسنگی می تواند باعث ترک تحصیل کودکان شود و تمرکز روی زمانی که شما گرسنه هستید یا از سوء تغذیه رنج می برید دشوار می شود. برای مراقبین ، استرس و ناراحتی ناشی از گرسنگی نیز بر فرزندان آنها تأثیر می گذارد. اگر کودکان و خانواده های آنها در چند سال اول زندگی کودک دچار ناامنی غذایی شوند ، ممکن است آثار آن حتی بیشتر باشد.

مانند همه مشکلات عمده بهداشتی در این کشور ، تفاوتها در هویت نژادی به دلیل تبعیض نژادی سیستماتیک ذاتی است: در حالی که از هر 12 نفر 1 نفر در خانواده های ناامن غذایی زندگی می کنند ، اعداد برای لاتینکس 1 در 6 ، برای سیاه پوستان 1 در 5 است. 1 در 4 برای بومیان آمریکا

همانطور که فادیلا می گوید اطمینان از دسترسی همه کودکان و خانواده های آنها به غذای مغذی نه تنها درست است ، بلکه برای سلامتی و آینده هر دو خانواده ضروری است.

به دلیل از دست دادن شغل و کاهش در طول شیوع COVID-19 ، واقعیت گرسنگی برای بسیاری از کودکان در یک سال و نیم گذشته غیرقابل تصور شده است ، بنابراین بسیاری از برنامه های شریک ما شامل غذا و تحویل دائمی بوده است. خدمت به عملیات آنها

“والدین نمی توانند کار کنند و باید مشکلات را حل کنند. آنها در نهایت کیفیت غذا را فدا می کنند تا مطمئن شوند فرزندانشان هر ماه از مقدار مناسب غذا استفاده می کنند. ” “قطعاً می تواند در بلند مدت بر رشد و اشتهای آنها تأثیر بگذارد.”

در برنامه Fadhylla ، تیم شاهد افزایش تقاضای غذا به محض شروع شیوع بود. آنها خدمات انبار خود را که قبل از شیوع بیماری وجود داشت ، گسترش داده اند و همچنین از ون های دارای مجوز CHF برای تحویل مستقیم غذا به بیمارانی که نمی توانند سفر کنند یا در پناهگاه های مناطق دور افتاده شهر زندگی می کردند ، استفاده کردند.

در جنوب اورلاندو ، فلوریدا ، کودکان نیز همین مشکل را تجربه می کنند. شریک ما در کلینیک تلفن همراه Teen Xpress در محل به طور استراتژیک از خط توزیع غذای مدرسه محلی بازدید کرد. در این دیدار بود که آنها با تینا 11 ساله آشنا شدند. در طول بررسی سلامت تینا ، آنها در مورد سلامت روانی و نیازهای خانواده اش پرسیدند. آنها دریافتند که مراقب او در طول شیوع بیماری شغل خود را از دست داده ، حمل و نقل محدودی داشته و منابع غذایی کافی ندارد. آنها یک بسته غذا برای خانواده تینا تهیه کردند ، تحویل غذای منظم را ترتیب دادند و یک سفر میدانی برای تعیین نیاز بعدی آنها انجام داد.

ماریا کنترراس ، هماهنگ کننده برنامه برنامه شریک daho ما در خدمات بهداشت خانواده ، می گوید: “اگر نیازهای اساسی شما برآورده نشده است ، شما شانس خوبی دارید که بتوانید سایر نیازهای سلامتی خود را برآورده کنید.” ماریا و تیمش شاهد افزایش نیازهای غذایی در بیماران خود نیز بوده اند. برنامه ماریا با کمک صندوق سلامت کودکان ، به ویژه برای نیازهای اجتماعی مربوط به سلامتی در زمان شیوع ، توانست جعبه های غذایی را برای خانواده های نیازمند تهیه کند. هر جعبه یک خانواده چهار نفره را با حداکثر 14 وعده غذا تغذیه می کند و حاوی دستور العمل هایی با استفاده از غذای ارائه شده است.

در حال حاضر در هجدهمین ماه همه گیری با بهبودی غیرقابل مشاهده ، سیاست های فدرال و ایالتی این نیازهای عظیم امنیت غذایی را برطرف می کند. رئیس جمهور بایدن به منظور افزایش 25 درصدی برنامه کمک تغذیه ای تکمیلی (SNAP) ، که از ماه اکتبر اجرایی می شود ، تاکید کرد. چهل و دو میلیون آمریکایی در برنامه حضور دارند و 43 درصد آنها کودک هستند. در شهر نیویورک ، هر خانواده از خانواده مدارس دولتی بین 820 تا 1320 دلار با کارت EBT برای تأمین هزینه غذاهای مدرسه از دست رفته در دوران شیوع بیماری به دلیل آموزش از راه دور ارسال می شود.

در خط مقدم جامعه ، ارائه دهندگان ما تسلیم نشده اند. ماریا گفت: “بسیاری از بیماران از شما به خاطر داشتن غذا روی میز تشکر می کنند تا بتوانند بچه ها و خانواده های آنها را تغذیه کنند.” “برخی می گویند” تو زندگی من را نجات دادی “، زیرا آنها نمی دانند از کجا باید بروند و از کجا شروع کنند. این داستانهای زیادی است که به دست می آوریم.”



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *